| Zygmunt Pawłowicz | ||
| biskup tytularny Tamalluli | ||
|
||
| Kraj działania | Polska | |
| Data i miejsce urodzenia | 18 listopada 1927 Gdańsk |
|
| Data i miejsce śmierci | 18 marca 2010 Gdańsk |
|
| biskup pomocniczy gdański | ||
| Okres sprawowania | 1985–2005 | |
| Wyznanie | katolickie | |
| Kościół | rzymskokatolicki | |
| Prezbiterat | 20 września 1952 | |
| Nominacja biskupia | 10 sierpnia 1985 | |
| Sakra biskupia | 7 września 1985 | |
| Sukcesja apostolska | |
| Data konsekracji | 7 września 1985 |
| Konsekrator | Józef Glemp |
| Współkonsekratorzy | Tadeusz Gocłowski Marian Przykucki |
Zygmunt Pawłowicz (ur. 18 listopada 1927 w Gdańsku, zm. 18 marca 2010 tamże) – polski biskup rzymskokatolicki, biskup pomocniczy gdański w latach 1985–2005.
Urodził się jako syn Józefa Pawłowicza i Leokadii, z domu Jadzińskiej. Do 1939 mieszkał z rodziną w Gdańsku-Nowym Porcie. W znajdującej się tam kaplicy pw. Matki Boskiej Częstochowskiej, której duszpasterzem był m.in. ksiądz Marian Górecki, służył jako ministrant[1]. Uczęszczał do Gimnazjum Polskiego Macierzy Szkolnej. Tuż przed wybuchem II wojny światowej opuścił z rodziną Gdańsk i zamieszkał w Chełmży. Tam też w latach 1945–1947 ukończył szkołę średnią. Po maturze wstąpił do seminarium duchownego w Pelplinie, które ukończył w 1952. 20 września tegoż roku otrzymał w katedrze pelplińskiej z rąk biskupa Kazimierza Kowalskiego święcenia kapłańskie. W latach 1952–1957 pracował jako wikariusz w parafiach na terenie Gdańska i Sopotu. Do 1964 był notariuszem kurii biskupiej w Oliwie. W latach 1964–1966 był proboszczem w Stegnie, a 1966–1985 w Gdańsku Brzeźnie. 14 września 1973 został mianowany prałatem.
Od 1974 wykładał teologię fundamentalną i religiologię w Diecezjalnym Seminarium Duchownym w Gdańsku.
Na Akademii Teologii Katolickie w Warszawie uzyskał tytuł doktora teologii, a później doktora habilitowanego teologii w zakresie dogmatyki.
Był autorem kilkunastu książek i ponad 100 artykułów z zakresu teologii i religioznawstwa.
10 sierpnia 1985 został powołany przez Jana Pawła II na biskupa pomocniczego z tytułem biskupa Tamalluli. Sakrę biskupią otrzymał 7 września 1985 w Gdańsku z rąk kardynała Józefa Glempa[2]. Pełnił funkcje wikariusza generalnego i prepozyta kapituły archikatedralnej. Był współtwórcą III Synodu Gdańskiego i aktywnym jego uczestnikiem. 1 maja 2005 przeszedł na emeryturę.
Zmarł po wieloletniej chorobie w mieszkaniu mieszczącym się w kurii gdańskiej 18 marca 2010[3]. Trumna z jego ciałem została złożona w Krypcie Biskupów Gdańskich w archikatedrze oliwskiej, a 29 października 2010 została ona przeniesiona wraz z innymi trumnami biskupów gdańskich do nowej krypty w tejże archikatedrze[4].
|
||||||||